(uit: Niet Nic.s; 90 jaar korfbal in de stad Groningen
auteurs: Klaas Hofstra en Jan de Jong)

Nic. wordt opgericht op 20 december 1920. Maar zo'n vereniging komt natuurlijk niet zomaar uit de lucht vallen. Hoewel het echter geruime tijd heeft geduurd alvorens de witte vlek, die de stad Groningen in korfbalopzicht is, definitief wordt opgevuld. In de Ommelanden wordt al langer gekorfbald. En vooral in Drenthe zijn er voor 1920 al veel clubs actief. Er moet dus haast wel sprake zijn van voorlopers in de stad. In de oproep voor de oprichtingsvergadering wordt ook gesproken over het feit dat er al vaker pogingen zijn ondernomen om in de stad een korfbalvereniging op te richten.
De allereerste korfbalwedstrijd in Groningen vindt plaats op woensdag 6 juli 1904 op het Noordersportterrein aan de Korreweg (ongeveer wat nu het Bernoulliplein heet), als onderdeel van de zogenaamde Zweedse spelen. Deze Zweedse spelen zijn een soort volksspelen waarop een heel aantal sporten en spelletjes wordt gespeeld, variërend van hardlopen en zaklopen tot ringbal en dus ook korfbal.
Nadat in de omgeving van Groningen vele clubs en een aantal regionale bonden worden opgericht verschijnt in het Nieuwsblad van het Noorden op 21 december het volgende bericht:

1920-1924 de beginjaren
Nic. gaat van start met 33 leden en 1 donateur. De nieuwe vereniging slaat aan. Een goed maand later zijn er al tachtig leden. De eerste maanden na de oprichting kan er niet gespeeld worden. Korfbal is een sport voor buiten en het jaargetij is niet geschikt om deze sport in de buitenlucht te bedrijven. De tijd wordt benut voor propaganda en ledenwerving. In het voorjaar van 1921 wordt gestart met oefeningen op het terrein van de volksweerbaarheid naast het Sterrebos.

Nic. neemt met vier twaalftallen deel aan twee competities. Twee ploegen spelen in de oostelijke afdeling en twee in de westelijke. Mejuffrouw A. Niewold ontvangt een taart omdat zij het eerste wedstrijddoelpunt voor Nic. maakt. De Nic.-marsch ontstaat op 21 april 1921. Jonker tekent voor de woorden en Roelof van der Geest zorgt voor de melodie.
Het sportterrein van de Volksweerbaarheid bevalt niet. Begin juni 1921 volgt de verhuizing naar het Stadspark. Het materiaal kan worden opgeborgen in een klein hok. kleedkamers zijn er nog niet. Er wordt een commissie benoemd die als taak heeft een eigen terrein te zoeken. Vanaf 22 mei 1922 huurt de vereniging een terrein achter Villa Sonnevanck aan de Verlengde Hereweg. Ge huurprijs bedraagt f150,- per jaar.

1924-1945: de crisisjaren
De eerste jaren goed doorgekomen gaat Nic. vol goede moed verder. Oefenend en spelend op het rustige terrein achter Villa Sonnevanck gaat het spelpeil omhoog. In deze jaren wordt de grondslag gelegd voor de gevreesde combinatie Jopie en Dries, het duo dat gedurende vele jaren furore zal maken. Nic. wordt in 1924 kampioen in de 1e klasse van het NKV. In 1925 mag men dan ook in de nieuw gevormde 1e klasse van de NKB spelen.
Een hoogtepunt voor Nic. is de deelname van Jopie van der Geest aan de demonstratiewedstrijd tussen twee Nederlandse teams tijdens de Olympische spelen in Amsterdam.
Eind 1935 verhuist Nic. naar het park Groenestein, waar ook een eigen clubhuis gebouwd zal worden. Eind 1983 ontstaan er problemen met de bewoner van de burcht Groenestein. Mr. P.J. Enklaar maakt bezwaar tegen de ordeverstoring op de oprijlaan naar de burcht. Het bestuur neemt maatregelen en hoopt op de grootst mogelijke medewerking van de leden, teneinde Mr. Enklaar te overtuigen dat Nic. Groenestein kan bewonen zonder overlast te veroorzaken. Dit lukt echter niet. Nic. moet weer verhuizen. Zij keert terug naar de plek die dertien jaar geleden daarvoor verlaten is, achter Villa Sonnevanck In verband met de hoge kosten die de verhuizing met zich meebrengt komt er een contributieverhoging met f1,- naar f8, per jaar.

Tijdens de bezetting ziet de vereniging, ondanks allerlei tekorten, kans geld bijeen te brengen voor "getroffen Rotterdamse korfbalmakkers". Aan voedsel weten de leden doorgaans wel te komen. In Friesland is voldoende boter, melk en graan aanwezig. In december 1943 kan voorzitter J.H.J. Jansen zijn functie niet langer uitoefenen. Hij duikt onder, waarschijnlijk in de Noordoostpolder. De eerste bestuursbijeenkomst na de bevrijding vindt plaats op 15 mei 1945. Voorzitter Jansen is teruggekeerd van zijn onderduikadres en leidt de vergadering. De Nic.-leden kunnen pas op 17 juli 1945 weer bijeen geroepen worden. De eerste weken na de Duitse capitulatie is er een vergaderverbod van kracht.